Eiwitten


Eiwitten komen voor in zowel dierlijke als plantaardige producten en vormen een essentieel onderdeel van onze voeding. In België levert de veehouderij een belangrijke bijdrage aan de eiwitvoorziening van de bevolking. Tegelijk staat het huidige model van eiwitproductie en -consumptie onder druk. Door de groei van de wereldbevolking neemt de vraag naar (dierlijke) eiwitten verder toe, wat bijkomende uitdagingen creëert op het vlak van voedselzekerheid, milieu-impact en volksgezondheid. Om deze uitdagingen aan te pakken, is een verdere verduurzaming van ons voedselsysteem noodzakelijk. Dit vraagt om een aanpassing van het productiemodel en een meer doordachte inzet van eiwitbronnen.

Op deze pagina vind je een overzicht van de rol van de diervoedersector binnen deze eiwittransitie, met aandacht voor duurzame eiwitbronnen, efficiënt gebruik van grondstoffen en sectorinitiatieven.

Vraag naar eiwitten stijgt wereldwijd


Om tegemoet te komen aan de uitdagingen op het vlak van voedselzekerheid, milieu-impact en volksgezondheid, moeten we de ecologische duurzaamheid van ons voedselsysteem verbeteren. Een aanpassing van het productiemodel dringt zich aan. 

Alternatieve eiwitbronnen

BFA legt zich al jaren toe op het zoeken naar strategieën tot het verduurzamen van de traditionele dierlijke eiwitten en veevoederproductie enerzijds, en een diversificatie van het eiwitaanbod anderzijds. Naast onderzoek over sojateelt op eigen bodem lopen er verschillende onderzoeksprojecten over andere eiwithoudende gewassen. Daarnaast bekijkt de sector pistes om de afhankelijkheid van invoer te verlagen en het eiwitgebruik in diervoeder te verminderen. 

Gebruik van insecten in diervoeders

Het strategisch platform insecten zet in op samenwerking en werpt haar vruchten af. Verder onderzoek is echter nodig om insecten op grote schaal duurzaam en voedselveilig te kunnen kweken. Bovendien wordt de Europese wetgeving aangepast zodat er meer insecteneiwitten in diervoeders verwerkt kunnen worden. 

Vlaamse Eiwitstrategie


Als vervolgtraject op de eerste twee Actieplannen Alternatieve Eiwitbronnen (2011 – 2020) werkt BFA samen met de Vlaamse overheid een plan uit om de diervoederstromen verder te verduurzamen en dit via de Vlaamse Eiwitstrategie. Een te volgen piste is de verwerking en productie van alternatieve eiwitbronnen, zoals cellulaire eiwitten (kweekvlees, microbieel en microalgen), nieuwe dierlijke eiwitten (insecten), eiwitten uit nevenstromen en plantaardige eiwitten in Europees diervoeder. Anderzijds willen we een reductie realiseren in het gebruik van soja(bijproducten).


In 2023 ontwikkelden de partners 29 nieuwe streefdoelen om de eiwittransitie verder vorm te geven. De doelstellingen voor duurzaam diervoeder hebben betrekking op het verminderd gebruik van soja in het voeder en het stimuleren van het gebruik van nevenstromen. Met een brede groep aan partners uit de agrovoedingsindustrie en de Vlaamse overheid wilt BFA tegen 2030 een duurzamere en diverse eiwitvoorziening realiseren. Zes strategische thema’s worden in de eiwitstrategie naar voor geschoven, waarbij BFA de kar trekt van het eerste thema: 

► Duurzaam diervoeder: verder verduurzamen van eiwitbronnen voor diervoeder
► Duurzame dierlijke productie: verder verduurzamen van de dierlijke productie
► Meer plantaardige eiwitten: hogere productie van plantaardige eiwitten
► Meer nieuwe eiwitten: ontwikkelen van innovatieve eiwitbronnen
► Meer productdiversiteit: diversiteit in verwerking voor diversiteit in aanbod
► Duurzame eiwitconsumptie: evenwichtig, gezond, divers, milieu-verantwoord en lokaal


LEES MEER

Netto eiwit efficiëntie dierlijke productie

In de discussie omtrent duurzaamheid van dierlijke productie is het belangrijk om rekening te houden met 'eetbaar eiwit'. Eetbaar eiwit is het aandeel eiwit dat rechtstreeks kan opgenomen worden in de menselijke voeding. Een groot deel van het plantaardig eiwit in diervoeders is niet consumeerbaar door de mens. 

Studie ILVO: netto eiwit efficiëntie dierlijke productie

Leveren landbouwdieren meer humaan eetbaar eiwit op dan dat ze verbruiken? Om de competitie tussen diervoeder en humaan eiwit in kaart te brengen, liet BFA een studie uitvoeren door ILVO naar het netto eiwit efficiëntie van dierlijke productie. Ook Boerenbond en ABS participeren in deze studie. In het project wordt de netto bijdrage van de Belgische veehouderij aan de eiwitvoorziening voor de mens geëvalueerd voor 3 diersoorten: pluimvee, varkens en rundvee. 

Wat is het doel van de studie?

De doelstelling van dit project is om naast de totale bruto eiwit efficiëntie ook de eetbare netto eiwitefficiëntie van varkens, pluimvee en rundvee te bepalen. Voor de netto efficiëntie wordt de hoeveelheid eetbaar eiwit aangeleverd door het dier (zoals in vlees, melk, eieren, bloed, vet en gelatine) gedeeld door de hoeveelheid eetbaar eiwit opgenomen door het dier via het voeder. Op die manier kan berekend worden of een dier een netto producent is van eiwit (er wordt dan meer eetbaar eiwit geproduceerd dan opgenomen). 

Welke conclusies kun je trekken? 

Uit de studie blijkt dat runderen meer eiwitten produceren in de vorm van melk of vlees, dan dat ze eetbaar eiwit consumeren. Varkens en legkippen consumeren ongeveer evenveel humaan eetbaar eiwit dan ze als varkensvlees of eieren aanleveren. Braadkippen consumeren meer humaan eiwit dan ze aanleveren. De studie bevestigt ook dat de keuze van grondstoffen en de waardering van het eetbaar eiwitgehalte sterk bepalend zijn voor de eetbaar eiwit efficiëntie van Belgisch vee.

DOWNLOAD FACT SHEET